طرف‌های کلیدی درگیر در حمل و نقل کانتینری عبارتند از: شرکت‌های حمل‌ونقل معمول غیر کشتی (NVOCC)، حامل‌های واقعی، شرکت‌های لیزینگ کانتینر، محوطه‌های کانتینر (CYs) و ایستگاه‌های حمل و نقل کانتینری (CFS). 1. شرکت حمل‌ونقل مشترک غیر کشتی (NVOCC): حمل و نقل و بهره برداری از حمل و نقل یا انبارهای داخلی؛ آنها ممکن است تجهیزات حمل و نقل واقعی را داشته باشند یا نداشته باشند. برای مالک واقعی محموله، آنها به عنوان حامل عمل می کنند، در حالی که برای حامل واقعی، به عنوان فرستنده عمل می کنند. NVOCC ها معمولاً تابع قوانین کشوری هستند که در آن فعالیت می کنند و باید در مقامات دولتی مربوطه ثبت نام کنند.
2. حامل واقعی: حاملی که تجهیزات حمل و نقل را کنترل می کند و در حمل و نقل کانتینری شرکت می کند. آنها معمولاً تعداد زیادی کانتینر برای تسهیل گردش، تخصیص و مدیریت کانتینر و همچنین هماهنگی بین کانتینرها و وسایل نقلیه حمل و نقل (کامیون ها، کشتی ها و ماشین آلات حمل و نقل) دارند.
3. شرکت لیزینگ کانتینر: یک بخش تجاری تخصصی که به خدمات لیزینگ کانتینر اختصاص دارد.
4. کانتینر یارد (CY): تسهیلاتی برای جابجایی (بارگیری/تخلیه)، حمل و نقل، ذخیره سازی و مبادله کانتینرهای باردار یا خالی.
5. ایستگاه باری کانتینری (CFS): تسهیلاتی برای جابجایی محموله های کمتر از کانتینر (LCL). برنامه‌ریزی تحویل و انبار بار LCL را مدیریت می‌کند، کانتینرها را به CY حمل می‌کند، کانتینرهای وارداتی را از CY برای برداشتن، جمع‌آوری و ذخیره‌سازی دریافت می‌کند و در نهایت کالاها را بین گیرندگان مربوطه توزیع می‌کند. علاوه بر این، با مجوز شرکت حمل و نقل، ممکن است وظایفی مانند مهر و موم کردن ظروف و صدور رسیدهای اسکله را انجام دهد.
